Halleluja

Alles gaat voorbij. In het Engels klinkt het mooier: This too, shall pass. Vandaag zeg ik
daarover; sing halleluja. En ik hoop dat je nu in je hoofd de versie hoort van Dr. Alban
Na maanden opgesloten te zijn geweest in hele nare duizeligheid, inclusief
misselijkheid, rechtop moeten slapen, enzovoort, werd ik vanochtend als herboren
wakker. Geen sprankje dizzy te bespeuren. Toen ik vanmiddag even zat te lezen op de
bank, was ik zo extreem gelukkig dat dit gewoon kon, dat ik mijn aandacht er bijna niet
bij kon houden. Kijk mij! Ik zit gewoon midden op de dag al wat te lezen. Barney is ziek,
dus ik moest even met haar naar de dierenarts. Op de terugweg heb ik zelfs een stukje
gefietst met haar in het mandje. Niet te geloven! Zuurstof jaagt door mijn aderen, de
gelukshormonen knallen mijn lijf uit, mijn glimlach is zo groot dat iedereen die me ziet
ook een beetje moet lachen. In de avond durf ik niet te gaan slapen, want …. alles gaat
voorbij. Dus wat als ik morgen deze immense vrijheidsgraden weer in moet leveren?
Natuurlijk heb ik dan de optie mijn 30.000 gedachten per dag te besprenkelen met
elfenstof en er ondanks alles iets moois van te maken. Ik weet dat ik dat kan, ik heb er
hard voor getraind. Maar dan heb ik vast ook een beetje verdriet dat ik maar voor één
dagje mijn gevangenis uit mocht. En toch vervult die ene dag me met hoop. En
dankbaarheid voor de vergankelijkheid van het leven.