Haast

Vroeger woonden we vlak bij een kroegje dat Festina Lente heette. Het roept bij mij een
vage connotatie op met lentefeest, maar het betekent haast je langzaam. Haast maakt
lelijk, zou een betere uitdrukking zijn, dan het zalvende haast je langzaam. Hele
vriendelijke, leuke mensen veranderen in een soort zombies als ze haast hebben. Of
zelfs in zeer onaangename mensen. Ze hebben geen oog meer voor hun omgeving,
geen tijd meer voor wat vriendelijkheid en zijn nog maar gefocust op één ding, ergens op
tijd komen, of iets op tijd afkrijgen, terwijl dat eigenlijk al onbegonnen werk is. Toen het
zo glad was stond een busje van Crisp hier wat boodschapjes uit te laden. Erachter een
woeste buurman die er NU langs moest, want hij had HAAST. Ik neem aan om iets
BELANGRIJKS te doen. Hij vertelde de chauffeur schreeuwend dat hij lekker maar nog
een rondje moest rijden zodat hij erlangs kon. De goeiige chauffeur zette de
boodschapjes weer even in het busje en reed achteruit, zodat de man erlangs kon. Toen
ik hem vroeg waarom hij zo relaxed reageerde op iemand die zo’n toon tegen hem
aansloeg, zei hij dat hij een gelukkig mens is. Wat een wijsheid zo op de vroege ochtend.
Dus misschien wat minder mediteren of sporten en gewoon op tijd vertrekken en op tijd
beginnen met wat je te doen hebt. Doet wonderen voor je zielenrust en gezondheid. En
is zeker sfeer verhogend.