Boom

De gemeente Amsterdam voert haar slecht nieuws gesprekken per post. Waarschijnlijk
is de naam van de afzender fictief, want de naam Roos Lantink klinkt betrouwbaar en
aardig. Ik vind dat fijn, dat ze zelfs met de naam van de ondertekenaar proberen de pijn
van het slechte nieuws te verzachten. Het gaat over de immense, prachtige boom voor
mijn raam “de zilveresdoorn heeft diverse gebreken en is aangetast door platte en
dikkrandtonderzwam”. Ik houd van die boom, hij is onderdeel van ons huis, ons leven.
Een beschermend en altijd wisselend uitzicht. We hebben eindeloos zuurstof en
koolstof monoxide uitgewisseld. Lang hield de boom ook van mij. Maar de laatste tijd is
hij in zichzelf gekeerd. Hij lijkt niet te zien dat Barney bij ons is komen wonen en treurt
nog steeds om het verlies van één van zijn mooiste stamtakken. Dat hij daarmee de
auto vernielde van een buurvrouw, die zo mogelijk nog meer van de boom houdt, lijkt
hem niet meer te deren. De boom lijdt en is stervende. De brief vermeldt “we zagen de
boom bij de grond af”. Euthanasie van een boom is geen zachtaardige bedoening. En
ondanks dat ik de monumentale boom vreselijk zal missen, heb ik er vrede mee.
Succes Roos, met je liefdevolle werk.