Leessnack

Ik ben dol op leessnacks. Daarmee bedoel ik niet de salmiaklollies die ik graag eet als ik zit te lezen, maar het type boek. Een boek dat lekker wegleest, niet te moeilijk, vermakelijk, niet van een Grote Schrijver, maar gewoon een lekker boek. Dit keer had ik een Rainbow pocket op de kop getikt van De Middernachtbibliotheek. De titel spreekt me al jaren aan, dus het werd tijd om het maar eens te lezen. Het gaat over een meisje dat niet happy is in haar leven en twijfelt of ze nog wel verder wil met dat leven. Dan komt ze terecht in de middernachtbieb en daar kan ze allerlei boeken inzien met alternatieve levens. Ze kan die levens ook instappen en meemaken. Dit meisje is naast depressief ook zeer getalenteerd, dus ze ziet levens waarin ze Olympisch zwemmer, rockstar en filosofie professor wordt. Als ze zich realiseert dat dit eigenlijk levens zijn die andere mensen graag voor haar hadden gewild, vraagt ze om het boek dat gaat over een gemakkelijk leven. En precies daar at Barney mijn boek op. Het lag in snippers op de grond, inclusief de achterkaft. Ze had het begrip leessnack niet helemaal goed begrepen. Of juist wel, daar valt over te twisten. Geestig dat ze precies bij een gemakkelijk leven was begonnen te scheuren, ze lijkt op mij, ik heb ook een hekel aan saai. En eigenlijk kon ik zelf wel zo’n beetje bedenken waar dit boek heen zou gaan; ze komt uiteindelijk in een fijn leven terecht en heeft ondertussen allemaal levenslessen opgedaan door het neuzen in andere levens van haarzelf. Maar ja, dan hoef je de gemiddelde romantische film ook niet te kijken, het komt echt wel goed. Dus ik trok mijn eigen levensles om geen boeken te laten slingeren waar Barney bij kan en kocht een nieuw exemplaar. Het was in een paar dagen tijd een euro duurder geworden. Een kleine verrassing: ze koos uiteindelijk voor het leven dat ze al had. En adopteerde een hond.