Ik ben dol op dingen kopen via Vinted. Het geeft een goed gevoel om kleding te hergebruiken en is het lekker billig. Nadeel is wel dat je op de meest obscure plekken in de stad moet melden om pakketjes op te halen. Dit keer werd ik verrast, want mijn pakketjes bleken te liggen in een mega hippe concept store in De Pijp. De super vriendelijke man achter de balie sprak van dat heerlijke bekakte Engels en was zelf net zo cool als de winkel. Barney vond de man ook leuk en ging hem vrolijk begroeten. ‘Ze ruikt waarschijnlijk mijn hond’ zei hij uiteraard in het Engels. En aangezien hondenbezitters hondenracisten zijn vroeg ik wat voor hond hij dan thuis had. ‘Een Franse buldog terriër’. Eigenlijk weet ik niets van hondenrassen dus ik keek hem een beetje glazig aan. ‘Je kent ze wel, ze lijken op varkentjes’. Ik vond dat een beetje beledigend klinken. Maar de man z’n blik verzwijmelde helemaal. ‘Ik wilde eigenlijk een biggetje, maar die blijken veel ruimte nodig te hebben. Dus toen heb ik maar dit hondje genomen, in plaats van zo’n schattig varkentje”. Ik was even in de war. Het feit dat ik een hondje heb, maakt me nog geen dierenvriend. Ik hou gewoon het meest van mensen. Voor Barney en de katjes van een vriendin maak ik een uitzondering. Maar een varkentje? Om van te houden? Mijn tante is wel een dierenvriend en had toen ik klein was een eend als huisdier. Ze heette Josephine en scheet de hele boel onder. Onbegrijpelijk, wat bezielt je? Als ik al een ander dier zou willen dan is het een draakje. Niet een grote, gewoon zo’n kleintje, die sierlijk rondvliegt en je kaarsjes aandoet met haar vlammetje. Maar die blijken hoge plafonds nodig te hebben, dus toen kocht ik Barney.
Barney en de bloemetjes