Mavis Staples

Mavis Staples is een 87-jarige soullegende die de wereld over reist voor een laatste tournee. Als je op je 87e zin hebt om nog een rondje rond de wereld te zingen, dan ben je wel echt bezield. Ze was en is zeer maatschappelijk betrokken en vormde destijds de soundtrack van Martin Luthers King Jr’s verzet. Dus ze kreeg direct een staande ovatie toen ze aan de arm van een sterke man de paar treetjes naar het podium van Het Concertgebouw beklom. Wat een powerhouse is dat zeg. Van een hele liefdevolle, blije, positieve, hoopvolle, soulvolle soort. Halleluja! Haar band die ze introduceerde als ‘We are the  Love Train from Chicago’ wilde een avond plezier en inspiratie brengen en je blijer naar huis sturen dan dat je kwam. Dat was echt een peulenschilletje voor hen. De bassist zag eruit als een dunne René van der Gijp en die alleen al was de hele avond zo gelukkig, dat hij in zijn eentje de zaal van electriciteit kon voorzien. En dan had Mavis nog geen woord gezongen en nog geen soul move gemaakt. Het was echt grandioos. Hun muziek dendert zo je hart binnen, en hun teksten zijn ontroerend hoopvol. Nadat ik hem een hand gaf wist ik dat ik naast George zat en we hebben als twee vreemden samen enorm genoten van de avond. George had iets minder geluk, naast hem zat een trut die de hele avond in haar tasje zat te rommelen en het vervelend vond dat George lange benen had. Na een uurtje hield Mavis het voor gezien. Op weg naar de uitgang stond ik ineens achter de misschien wel knapste man die ik ooit heb gezien. Hij was met zijn moeder, wat ik als moeder enorm kan waarderen, maar als vrouw toch een beetje een afknapper vind. En hij rook ook lang niet zo lekker als hij eruitzag. Eenmaal buiten reed Mavis net weg in haar taxi, met een wapperend sjaaltje en een zwaaiende hand uit het raampje. Ik heb m’n fiets laten staan en ben naar huis gehuppeld.