Als kind wist ik nog niet dat het beschaafd is om oordeels loos te zijn en voerde ik campagne tegen jongetjes die met een soort aktetas van hun vader naar school kwamen om cool te doen: Rot op met die koffer, een tas is veel toffer. Ik wilde eigenlijk graag stickers en buttons om mijn punt kracht bij te zetten, maar ik herinner me weinig van de afloop van deze actie, dus denk dat ze er nooit zijn gekomen. Barney is een dochter van haar moeder, dus heeft een hekel aan rolkoffers. Het geluid irriteert haar, dus ze blaft naar mensen die zo’n ding achter zich aantrekken en ons raam passeren. Ook tegen deze mensen zou ik graag zeggen: Rot op met die koffer, een tas is veel toffer. Laten we wel wezen, je ziet er bejaard met een rolkar, terwijl een nonchalante tas over je schouder zoveel sportiever en appetijtelijker oogt. Het probleem wordt deels in stand gehouden door onze taal. In het Engelse noemen ze zo’n tas een duffel bag en dat vind ik een aantrekkelijk woord. In het Nederlands heet de tas weekendtas of sporttas, wat beide jaren 70 spruitjeslucht benamingen zijn en het lopen met zo’n tas meteen uncool maken. Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar het oer Hollandse woord plunjezak. Mega nonchalant en een beetje duister, want wat is plunje? Maar toen ik las dat de duffel van duffel bag komt van een Belgische stad die stevige stof voor tassen produceerde, besefte ik me dat duffel iets locaals is. En dus goed. Hoe meer we het woord duffelbag boosten, hoe minder rolkoffers er zullen zijn. Zo gaan die dingen. Power of words. Daar hoeft geen button meer aan te pas te komen.
Barney en de bloemetjes