Ik voel mezelf vrij leeftijdsloos. Ik zing vaak in m’n hoofd de titelsong van Fame, met mijn favoriete songtekst: You ain’t seen the best of me yet. En waarom niet? De opa en oma van een vriend van me zijn op 80e nog geëmigreerd naar Florida om daar te genieten van de zon, hun zwarte geld en het leven. Ze zijn daar samen 99 geworden. Ik zat met Barney in de trein toen een dame van rond de 80 instapte die ook reisde met een hondje: Miss Dolly. Ze vertelde dat er ook een Lady Dolly bestond, het hondje van een vriendin die op de chique Vondelstraat in Amsterdam woonde. De dame had net samen met die vriendin een bakfiets gekocht om met hun twee Dolly’s te gaan kamperen in de zomer. Geestige move voor iemand van 80, om zoiets jongs als kamperen eens te gaan proberen. Met een bakfiets. Natuurlijk, als je jong bent, ben je fysiek sterker en minder krakkemikkig. Maar als ik zie hoeveel burn-out-zombie- wandelaars hier voor mijn raam voorbij trekken, dan hoef je jong zijn ook niet verheerlijken. De dame stelde mij overigens een vreemde vraag. ‘Weet jij hoeveel tepels een meisjes hondje heeft?’. Geen idee. ‘Het zijn er acht en dat is belangrijk om te weten, voordat je net als mijn vriendin er een tepel uitdraait omdat je denkt dat het een teek is’. Had die ouwe tang me toch op de kast. Chapeau.
Barney en de bloemetjes