Kauwgom

Gil Scott-Heron heeft in de jaren 70 en 80 prachtige muziek gemaakt. Helaas is er nog
maar weinig van te vinden op Spotify, dus je moet op zoek naar plaatjes van de man.
Niet alleen heeft hij een gortdroge stem en maakt steengoede muziek, hij is ook een
dichter. Volgens sommigen is de grondlegger van de hedendaagse rap. Ik weet niet of
dat waar is, maar het klinkt wel goed. Hij heeft bijvoorbeeld een ontroerende tekst
geschreven over oud worden: Your days just seem to close in, like a room that’s got no
doors, but the plain and simple truth is, you’re not needed anymore. There was no use
being bitter, it was over with and done. If the struggle was to finish, he supposed that he
had won. Maar mijn favoriete nummer van hem gaat juist over iets heel banaals,
namelijk over dat de trein altijd te laat is. Ik zou willen dat ik muziek kon componeren,
want dan zou ik een liedje schrijven over de Noord-Zuid-lijn, mijn favoriete
vervoermiddel. De kern van de tekst zou dan deze zijn: De roltrap duurt langer dan de
rit, je moet er alweer uit als je net lekker zit. Geen tijd voor mijmeringen, of een stukje in
een boek, maar de kauwgom waar je op ging zitten, hecht wel vlug aan je broek.
Hahahahaha. Niet alleen ben ik geen componist, maar ook geen dichter.